توحيد ، مكارم اخلاق و احترام به حقوق و شرف انسانيت مىباشد . دعوت به يكتاپرستى و راهنمايى عموم به بهترين روش عالى انسانى ، كه منتهى به اتّحاد و برداشتن فاصله‌ها و رفع تبعيضات گوناگون مىشود و كوشش براى تأسيس يك جامعه جهانى و تشكيل مدينه فاضله واقعى از مختصات اسلام است . ريشه تمام اختلافات ، شرك و انصراف از خداى يگانه و پرستش غير خدا است . تشكيل حكومت‌ها با سيستم‌هاى مختلف و برنامه‌هاى متضادّ و قوانين متخالف ، همه ناشى از عدم درك معناى توحيد ، محدوديت وضع تربيت و ديدگاه بصيرت افراد است ، توجّه به فلسفه رسالت جهانى اسلام و عقيده توحيد ، ديدگاه بصيرت را وسيع مىسازد كه همه نقاط و همه انسان‌ها را از پشت پرده‌هاى ضخيم مرزها ، زبان‌ها و نژادها ببينيم و اطمينان داشته باشيم كه در سايه تعاليم عالى اسلام ، يك جامعه جهانى تأسيس گردد . توحيد حقيقى يكى از اركان مهم دعوت اسلام ، كه فلسفه نبوات هم مبتنى بر آن است ، اين است كه مصدر تشريع و به وجود آمدن نظام‌ها و قوانين ، فقط خداوند متعال است و جعل احكام و تشريع شرايع ، مختص به ذات بىزوال عالم و حكيم بالذات او است و فقط مردم بايد در برابر احكام خدا خاضع و تسليم باشند و خضوع در برابر احكام ديگران و تسليم نظامات غير اسلامى شدن ، نشانه انحراف از راه اسلام و توجّه به شرك و عدم اهتدا به حقيقت توحيد است . « 1 »

--> ( 1 ) . يكى از متفكّرين بزرگ معاصر در يكى از كتاب‌هايش ، بعد از ذكر آيات چندى از قرآن مجيد نتيجه گرفته كه : دين عبارت است از قانون و حدود و شرع ، و طريقه و نظام فكرى و عملى . پس اگر انسان در پيروى از قانون و حدود ، استناد به خدا داشته باشد ، در دين خدا است . و اگر استناد به شخص و زمامدارى داشته باشد ، در دين آن زمامدار است . و اگر استناد به رئيس قبيله يا رأى عموم داشته باشد ، ناچار در دين آنها است .